از نظر انطباق عملکردی، محافظ آرنج دروازه بان باید الزامات دوگانه حفاظت از ضربه و دوام در هنگام زانو زدن را برآورده کند. هنگامی که دروازه بانان فوتبال شیرجه می زنند تا سیو انجام دهند، آرنج آنها اغلب با زمین یا تیرک دروازه برخورد می کند. لایه محافظ ضخیم در جلوی گارد (معمولاً 8 تا 10 میلی متر ضخامت) به کاهش خطر شکستگی کمک می کند. در والیبال، بازیکنان (مانند لیبروها) اغلب برای نجات توپ زانو می زنند، بنابراین پارچه مقاوم در برابر سایش در پشت گارد (مانند ترکیب پلی استر) سایش ناشی از اصطکاک روی زمین را به حداقل می رساند. علاوه بر این، کنترل وزن محافظ - مانند طراحی سبک وزن - مانع از تحرک بازو می شود و زمان واکنش سریع را در حین ذخیره ها تضمین می کند.
روندهای صنعت نشان می دهد که تجهیزات محافظ ورزشی مدرن به سمت تخصصی شدن عملکردی بیشتر در حال تکامل است. طراحی گارد آرنج بسته به ورزش خاص به طور قابل توجهی متفاوت است: گاردهای فوتبال بر حفاظت جانبی (برای مقاومت در برابر ضربه با تیرک دروازه) تأکید می کنند، محافظ های والیبال بر مقاومت در برابر سایش در عقب (برای زانو زدن) تمرکز می کنند، و محافظ های بسکتبال ممکن است سوراخ های تهویه (برای دویدن با شدت بالا) داشته باشند.
