حفاظ آرنج دروازه بان تجهیزات حفاظتی ضروری برای ورزش هایی مانند فوتبال و والیبال هستند. عملکرد اصلی آنها استفاده از بالشتک فیزیکی برای کاهش ضربه روی آرنج ناشی از اعمالی مانند برخورد یا زانو زدن است. طراحی این محافظ‌ها باید بین حفاظت، انعطاف‌پذیری و دوام تعادل ایجاد کند - به‌ویژه با توجه به حرکات با شدت بالا (مانند دفع‌های مکرر غواصی و برخورد با زمین) که ذاتی انتخاب مواد دروازه‌بانی و بهینه‌سازی ساختاری حیاتی است.
از نظر خواص مواد، محافظ‌های آرنج دروازه‌بان معمولاً از مواد بالشتک‌دهنده با استحکام بالا مانند الیاف آرامید استفاده می‌کنند. الیاف آرامید که به دلیل مقاومت در برابر ضربه و سایش مشهور هستند، دارای ساختار مولکولی هستند که در آن حلقه‌های معطر و پیوندهای آمیدی بخش‌های زنجیره‌ای پایدار را تشکیل می‌دهند. این به آنها اجازه می‌دهد تا به طور موثر نیروهای ضربه‌ای خارجی را پراکنده کنند در حالی که سبک وزن هستند (با چگالی تقریباً 1.44 گرم بر سانتی‌متر مکعب، فقط یک پنجم چگالی فولاد). این مواد اغلب در پیکربندی‌های کامپوزیتی در لایه محافظ استفاده می‌شوند، به عنوان مثال، با فوم EVA یا سیلیکون ترکیب می‌شوند تا ساختار دولایه‌ای «سخت و نرم» ایجاد کنند که در آن یک لایه بیرونی سفت و سخت در برابر ضربه‌های مستقیم مقاومت می‌کند و یک لایه داخلی نرم نیروی باقی‌مانده را جذب می‌کند. علاوه بر این، ابعاد به گونه ای طراحی شده اند که با خطوط آناتومیکی آرنج مطابقت داشته باشد. به عنوان مثال، عرض 100 میلی متر، پوشش هر دو جنبه قدامی و خلفی مفصل را تضمین می کند و از جابجایی محافظ در حین بازی جلوگیری می کند.
